Het nut van Twitter

Even tussen jou en mij. Wat is in hemelsnaam het nut van Twitter?Tegenwoordig doet iedereen het en vooral op een mediaopleiding als de mijne hoor je er niet meer bij als je niet 34 keer per dag laat weten wat je aan het doen bent. Oke; voor de krant of het NOS kan Twitter een snelle manier zijn om nieuws te verspreiden, maar om heel eerlijk te zijn hoef ik niet te weten waar mijn vrienden iedere minuut van de dag mee bezig zijn. En dan nog iets. Twitter heeft alleen enkele toegevoegde waarde als je een mobiel hebt met internet. Bijvoorbeeld zo’n BlackBerry die ik me als arme student niet kan permiteren. Want even serieus; je belt toch ook niet je vrienden op hun huistelefoon om te vragen waar ze uithangen?

Things I hate about Monday’s

Maandagochtend, half 8. Terwijl ik de deur achter me dicht trek, realiseer ik me waarom ik ook alweer zo’n hekel had aan maandagmorgens. Altijd die eeuwige haast. Je lichaam heeft er de kracht niet voor en je hoofd zweeft nog ergens bij zaterdagavond. Natuurlijk ben ik weer laat voor de bus, dat hoort inmiddels bij mijn maandagochtendritueel. Gehaast glibber ik over de uitgestorven sneeuwstraatjes en blijf ik met m’n handschoen aan de ringband van mijn ringbandmap hangen als ik wil checken of ik mijn portemonnee wel in mijn tas heb gestopt. Snel glibber ik weer terug naar huis, maar zoals op elke maandagochtend had ik ’m natuurlijk wel mee, maar zat ie hélemaal onderin, waardoor ik behalve een paniekaanval ook nog eens vast zit aan de inhoud van mijn tas. Terwijl ik nu nog gehaaster naar de bus glibber, zie ik hem vlak voor mijn bevroren neus wegrijden. Dus. Zelfs deze maandagochtenddrama wordt een routine. Ik zie mijzelf al over 4 jaar, dezelfde student maar dan nóg meer verzonken in alle sleur. Van mijn handschoenen is inmiddels niets meer over door alle ringbanden waar ik aan blijf haken, en mis ik doorgaans elke bus die ik hebben moet.

Gelukkig heb ik mijn spaarvarken nog. En mijn heumiesz for life die me door alle stinkende shit heensleuren. That’s why I love you most of all! <3

Ik ben je zat.

Economische crisis, je komt me de strot uit.

Naast Michael Jackson, Mary Poppins en de Mexicaanse griep teister je al máánden de nieuwsbladen. Zelfs de gratis exemplaren weten geen originelere onderwerpen meer aan te snijden, dus ben ik elke morgen in de metro verplicht wéér tegen je aan te hikken. En ik heb genoeg van je. Ik zou zeggen; rot op naar Amerika waar je vandaan komt, net als MJ, MP en MG overigens, en laat dit nuchtere kikkerlandje met rust. We hebben wel weer genoeg bombari gehad voor de komende 12 millenia.

Houdoe, de ballen en tot hopelijk nooit meer wederziens,

Esther.

Over nuanceverschillen enzo

Weet je waar ik me mateloos aan kan ergeren? Dat veel mensen hun omgeving in hokjes proberen te duwen. Met een bepaald etiket erop. Je bent een nerd, een sjonnie of een slettebak. Tegenwoordig lijkt iedereen wel een mening te hebben.

Vaak hoor ik van mensen: Huh, jij zit toch op stijldansen? Hoezo zit je dan ook op Zumba? Maar je hebt toch vwo gedaan, wat doe je dan op het hbo? Woon jij in Poelenburg; maar je bent toch geen Turk? Jij speelt toch dwarsfluit? Waarom luister je dan ook reggaeton? Jij bent toch een christen? Hoezo ga je dan ook uit? Je hebt toch geen bad? Wat moet je dan met badeendjes? Mensen, stop het. Waarom zou je jezelf in een bepaalde levensstijl ‘gieten’ en niet een eigen ontwikkelen? Een jood eet toch ook niet alleen jodenkoeken? Ik vind dat je als ontwikkeld mens best wat genuanceerder in het leven mag staan. Meerdere vormen van opvattingen en bezigheden ontdekken voordat je er een mening over geeft.

Misschien is dit tevens een mooi voornemen voor 2010. Stop de hokjesgeest!

Reasonableness has left the building

Eens per maand heb ik neigingen tot rebellie. Even helemaal los zijn van alle normen en waarden. Lekker schijt aan fatsoenlijkheid. Misschien ken je het gevoel. Heerlijk onredelijk zijn en alle onzinnige regels aan je laars lappen. Nu zeg ik bewust alle onzinnige regels, want bepaalde afspraken zijn- zelfs voor rebellen- voor je eigen bestwil.

Als voorbeeld gistermorgen bij het ontbijt. Ik had weer zo’n bui. Voor het eerst viel me op hoe dominant de boodschap op de zijkant van een pak melk is. ‘AAN DEZE KANT OPENEN’. Moest je net bij mij mee aankomen. Ik mag toch verdorie zelf uitmaken aan welke kant in een pak melk opentrek!? Mens bepaalt over pak melk. Pak melk niet over mens. Nu ik dit schrijf voel ik weer een lichte irritatie opkomen. Ik keek het pak nog eens streng aan met een ‘ik ben de baas over jou’ attitude. Moet jij eens opletten aan welk kant ik dit pak melk opentrek. Maar op een of andere manier ging die andere klep toch niet zo soepel als ik had gedacht. Binnen een halve minuut had ik bijna het halve pak kapot gescheurd. Blijkbaar staat de boodschap er niet voor niets. Misschien is het er wel speciaal voor alle eigenwijze, rebelse, vrouwen die aan alle kanten een pak melk proberen open te trekken.

Laat dit een les zijn. Eens per maand mag je schijt hebben aan alle onzinnige geboden. Maar luister te allen tijde naar de aanwijzingen op een pak melk. Voor je eigen bestwil dus. Might give you a little help.

De rechte banaan

Er was eens een banaan, die was helemaal recht.
Hij werd op een schaaltje met vruchten gelegd.
Hij keek de vruchten eens vriendelijk aan
en zei toen: “Goedemiddag, mijn naam is banaan.”
‘t Appeltje zei: “Een banaan, kom, kom.
U maakt ons wat wijs, bananen zijn krom.”
De sinaasappels riepen: “Wij zijn niet zo dom.
Vertel ons geen leugens, bananen zijn krom.”
Toen zei de banaan: “Ik ben werkelijk echt.
Een enkele keer is een banaan wel eens recht.
Zo lag hij daar dagen, bedroefd en ontdaan.
Niemand geloofde die arme banaan.
Toen kwam in dat huis een meneer op bezoek.
Die had een geweldige scheur in zijn broek.
Even later draaide hij zich om.
Dat zag de banaan en hij lachte zich krom.
“O,” riepen de vruchten en keken hem aan,
“we hadden het verkeerd, u bent toch een banaan.!”

Vroegâh

Vroeger was ik een heel schattig kindje. M’n pa heeft daar jarenlang het bewijs van vastgelegd. En omdat mijn moeder rond mijn verjaardagperiode altijd een beetje sentimenteel wordt, heb ik dit korte filmpje gemaakt. Enjoy!

Dingen die je toch echt gedaan moet hebben in ‘t leven

• in de tram opstaan voor een non
• dansen in het damestoilet van de tweede kamer
• iemand met uitpuilende ogen opgeven voor Boer zoekt Vrouw
• onophoudelijk lachen om je eigen grap
• pannekoeken bakken met malibu
• met je duim vastzitten in je dwarsfluit of een ander hol voorwerp
• een smashing profielwerkstukpresentatie geven op stiletto’s
• een fles met romantische brief in de zee gooien

Piraten der lage landen, verenigt u!

Zaterdag 18:49. De avond is nog jong, maar toch banjeren we, uitgerust met roze polsbandje, een wijntje en cowboyhoed door een zee van vertrapte plastic bierglazen. Mega Piraten Festijn. Voor mij een geheel nieuwe ervaring.  Na het halen van een miljard muntjes en een broodje beenham betreden we de zaal waar ene Peter Beensen (hij heeft wel iets weg van een beenham) zijn liedjes zingt. Na hem komen er nog zo’n 20 andere, voor mij onbekende, artiesten. Ik voel me een eenling door het feit dat ik niet mee kan doen met de rest van het publiek die feilloos alle carnavalskrakers en smartlappen meelalt. Ook ben ik niet gewend aan de vreemde gewoonte om de al dan niet lege plastic bekers op de grond te sodemieteren. Als een legbatterijkip krijgen we van alle kanten wijn aangeboden. Je hebt de eerste nog niet half leeg, of je krijgt twee nieuwe in je handen gedrukt. Na een paar uur zat de sfeer er goed in en had ik niet meer in de gaten dat ik de liedteksten niet kende. Na een bepaald aantal wijntjes komt de tekst vanzelf.

De avond eindigde met Gerard Joling. Iedereen begon te hossen en Monique verloor onze garderobebonnetjes. Na een paar minuten graaien tussen het bier en plastic kwamen er gelukkig een paar doorweekte velletjes naar boven. Mijn vriendinnen hadden beide sjans van Volendamse ananassen. Ik moest het doen met een dronkelap die af en toe met een gulle grijns zijn verrotte tanden liet zien.

Toen was het tijd om ons door de dronken menigte een weg naar de uitgang te banen. Wilde niet erg lukken, voornamelijk omdat we telkens werden opgehouden door amicale Volendammers. Op het moment dat we eindelijk de garderobe hadden gevonden, waren we de helft van onze vrienden kwijt. Dan maar voor de ingang wachten. Daar stonden nog meer jongens die de betekenis van het liedje ‘In de blote kont’ wel héél serieus namen. Na een half uur waren we eindelijk compleet en konden we aan de terugreis beginnen.

Vol blijdschap stapten we in de laatste metro. Binnen vijf minuten stonden we blauwbekkend op Zuid, want verder ging dat klereding niet. Na lang zoeken (geloof me, dat kan lang duren als je met aangeschoten mensen op pad bent) kwamen we aan op Schiphol. Daar begon een van onze compagnons wanhopig naar een Burger King te zoeken. Het blijft onbegrijpelijk hoe mannen op momenten van totale wanhoop en desoriëntatie aan eten kunnen denken. Gelukkig wisten wij vrouwen nog een laatste trein te vinden die ons naar Amsterdam Centraal bracht. In de trein zette de honger van de mannen zich om in puur vandalisme. Uitklapbare tafeltjes werden op brute wijze uit hun voegen gerukt. Ik kon niet meer stoppen met lachen door een afgrijselijke combinatie van plaatsvervangend schaamtegevoel, een teveel aan witte wijn en een tekort aan slaap, en mijn nieuwe laarzen die compleet verwoest leken door de ravage in de RAI. Natuurlijk moest de nachtbus ook nog eens voor ons neus wegrijden en werd ik beledigd door een dronken Marrokkaan. (Dit keer was het duidelijk níet de tweelingbroer van Ali B.)

Piraten der lage landen, het was me het avondje wel. Niet snel voor herhaling vatbaar, maar wel een heel bijzondere ervaring.

Men are simpel

Na jarenlang bezig te zijn met het bestuderen van the opposite sex ben ik tot een allesomvattende conclusie gekomen: mannen. zijn. simpel. En ja, dit duurde echt wat jaren voordat ik hier achter kwam. Laat ik mijn standpunt anders even onderbouwen.
Naast the obvious van het onnodig boeren, scheten laten die ruiken naar dooie vis en het krabben op plekken waarvan wij vrouwen geeneens wisten dat ze bestonden; zijn mannen niet zo heel ingewikkeld. Ik heb 7 blikjes cola gedronken, dus ja ik boer in de bioscoop net voordat de hoofdrolspelers elkaar de eeuwige liefde verklaren. Ik moest en zou die chillischotel nemen tijdens onze romantische date en wil het effect met jou delen -how cute. En voor het geval je niet goed hebt opgelet bij biologie, zal een man je alle plaatsen op het menselijke lijf kunnen aanwijzen waar enigszins jeuk kan ontstaan. Maar hiernaast zijn nog meer shockerende zaken aan de orde gekomen. Mannen zijn namelijk echt niet zo intelligent als dat we ze credit voor geven.
Wij vrouwen zijn erop ingesteld om dingen zo ingewikkeld mogelijk te bekijken. Please don’t ask me why, it’s just in our nature. Op het moment dat je een jongen jouw telefoon nummer geeft en hij je na 2 maanden nog niet heeft gebeld; he’s just not that into you. Maar hier geven wij vrouwen het niet op, want bij ons kan het zoveel gecompliceerder liggen. Zo kan het voorkomen dat je telefoon in de wc valt, verdrinkt in een saladebak of gewoon tree voor tree van de trap af sodemietert (met pijn in mn hart, spreek ik uit ervaring). En ander voorbeeld is dat wanneer een vrouw terug komt van haar werk en de collega die vorige week zo lovend was over haar pasgekochte shirtje, inene hetzelfde shirtje heeft gekocht. Mannen zullen hier heel anders op reageren dan vrouwen. Vrouwen kunnen úren aan de telefoon hangen en op 17 manieren komen om die dikke trol te martelen en roddelen over het feit dat haar vriend laatst gespot was met het buurmeisje van de vriendin van een kennis van jou in Osdorp. Mannen daarentegen zouden gewoon voorstellen om dat shirt in het vervolg niet meer naar werk te dragen. It’s just that easy.
Dus om alle dames uit de waan te halen; hij doet niet mysterieus, hij is gewoon niet zo ingewikkeld. Als je aan een man vraagt waar hij aan denkt en hij antwoord met ‘gewoon’, interpreteer dit dan als ‘niets’. Hij dacht waarschijnlijk geeneens na totdat jij hem vroeg waar hij aan dacht, toen pas begon hij na te denken over waar hij nou daadwerkelijk aan dacht. Maar mannen; maak jullie maar niet druk want naast het feit dat jullie zo simpel zijn, zullen wij vrouwen desalniettemin geïnteresseerd blijven, omdat wij nooit kunnen inzien hoe jullie alles zo… simpel kunnen bekijken.